Maurice Ferre για Γερουσία των ΗΠΑ - Φλώριδα Δημοκρατική Γερουσία των ΗΠΑ υποψήφιες

ΧΑΡΤΙ ΘΕΣΗ - ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ

Maurice Α. Ferre - Υποψήφιος για την αμερικανική Γερουσία 2010

Είναι άποψή μου ότι το σχέδιο του προέδρου Μπαράκ Ομπάμα για την κλιμάκωση και μια πιθανή 18 απόσυρση μήνα από το Αφγανιστάν ο πόλεμος δεν αξίζει μία ακόμη πτώση του αμερικανικού αίματος ή $ 1 των χρημάτων των φορολογουμένων, διότι είναι καταδικασμένη σε αποτυχία με βάση το ιστορικό και την εμπειρία.

Ενώ αισθάνομαι άσχημα που δεν μπορώ να στηρίξει τον Πρόεδρο μου, αν εγώ αντιπροσωπεύουν Φλόριντα στις Ηνωμένες κράτος Γερουσία σήμερα, εγώ θα ψηφίσω κατά της χρηματοδότησης του σχεδίου Ομπάμα. Θα αντιταχθεί σε κάθε αύξηση στην αμερικανική εμπλοκή στο Αφγανιστάν και να αντιταχθούν σε οποιαδήποτε κλιμάκωση και τις δαπάνες των αμερικανικών πόρων.

Επιπλέον, πρέπει να καταλάβουμε ότι αγωνιζόμαστε δύο διαφορετικές οντότητες: οι Ταλιμπάν, μια ριζοσπαστική σουνιτική ισλαμική φυλετική αντιμετώπιση της εξέγερσης, που ταξινομούνται ως εναλλακτική φονταμενταλιστική κυβέρνηση στο Αφγανιστάν και της Αλ Κάιντα, ο οποίος είναι μια ριζοσπαστική μουσουλμανική αίρεση ιδεολογικό τρομοκράτη που δεν γνωρίζει σύνορα . Αυτό δεν είναι το ίδιο με έναν πόλεμο με μια χώρα.

Αλ Κάιντα, Οσάμα μπιν Λάντεν, και άλλες μουσουλμανικές φονταμενταλιστικές τζιχαντιστές είναι οι εχθροί που σχεδίασαν και εκτέλεσαν τις τρομοκρατικές ενέργειες εναντίον των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένης της 9/11. Αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών εκτιμά ότι υπάρχουν σήμερα λιγότερο από 150 πράκτορες της Αλ Κάιντα στο Αφγανιστάν. Αλ Κάιντα μαχητές εισέρχονται και εξέρχονται από το Αφγανιστάν και το Πακιστάν κατά βούληση και, αν βγει έξω από το Αφγανιστάν, θα κινηθούν προς το Ιράκ, όπου σήμερα λειτουργούν, τη Σομαλία ή την Υεμένη. Αλ Κάιντα εξοπλίζει, οικονομικά, τρένα και εκτελεί διαβολική τα σχέδιά τους από πολλαπλές θέσεις: ως επί το πλείστον στον μουσουλμανικό κόσμο, αλλά επίσης στο Λονδίνο, Μαδρίτη, τον Καναδά, μεταξύ πολλών άλλων. Αφγανιστάν ως ένα μοναδικό «πλατφόρμα στάσης» είναι ένας μύθος. Είναι τρομοκράτες, που δεν γνωρίζουν σύνορα.

Ως νωρίς και ένθερμος υποστηρικτής του Προέδρου Ομπάμα, είμαι απογοητευμένος που ο ίδιος επέλεξε να αυξήσει την παρουσία των αμερικανικών στρατευμάτων στο Αφγανιστάν και την ίδια στιγμή μια ημερομηνία για την απόσυρση. Μια τέτοια πολιτική είναι αυτοκαταστροφική. Αφγανούς αξιωματούχους που θα μπορούσε να είναι διατεθειμένος να υποστηρίξει τις Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να είναι απρόθυμοι να το πράξουν για το φόβο των αντιποίνων από τους Ταλιμπάν μετά την Αμερική αποσύρει. Δυστυχώς, το σχέδιο του προέδρου βασίζεται σε αυτή την πλάνη.

Η σημερινή αμερικανική στρατιωτική παρουσία στο Αφγανιστάν είναι μόλις πάνω από 90.000. Με 30.000 νέες αναπτύξεις πιθανότατα το φθινόπωρο του 2010 και με το νέο 5.000 Διεθνούς Ασφάλειας του ΝΑΤΟ και του συνασπισμού βοήθειας, οι δυνάμεις μας θα είναι μέχρι και 135.000. Σήμερα, ο αφγανικός στρατός είναι 68.000 ισχυρή. Η φιλοδοξία της κυβέρνησης είναι να δημιουργήσει ένα αφγανικό στρατό 200.000 και 160.000 αστυνομία τον Ιούλιο του 2011. Αυτό δεν είναι πρακτικό ή πιθανό. Είναι απίθανο ότι οι αφγανικές δυνάμεις διατήρησης της ειρήνης μπορεί να είναι έτοιμο να κρατήσει τους Ταλιμπάν στο κόλπο μετά το πέρας της Αμερικής.

Οι πρόσφατες εκλογές στο Αφγανιστάν ιδρύθηκε σταθερά την ενδημική διαφθορά στη χώρα. Η αμηχανία των ΗΠΑ από τις εκλογές, αλλά αναγκάστηκαν να αποδεχθούν τα αποτελέσματα. Για να κάνετε τα πράγματα χειρότερα, ο αδελφός του προέδρου Χαμίντ Καρζάι είναι ο φερόμενος ως φάρμακο άρχοντας του Αφγανιστάν, ο οποίος με τη σειρά του είναι το κορυφαίο στον κόσμο προμηθευτής της ηρωίνης. Εμπλέκονται πάρα πολλά χρήματα. Όταν φύγουμε, θα το 360.000 Αφγανοί στην αγκαλιά πολεμήσουν τους Ταλιμπάν ή την προστασία των εκτάσεις παπαρούνας;

Αφγανιστάν, με πληθυσμό πάνω από 32 εκατομμύρια σε 34 επαρχίες, έχει ένα από τα υψηλότερα ποσοστά φτώχειας στον κόσμο και ένα από τα χαμηλότερα επίπεδα εκπαίδευσης. Δεν έχει καμία λειτουργία των θεσμών, όχι της κοινωνίας των πολιτών, όχι την ιστορία της κοινωνικής προόδου και χιλιάδες χρόνια της ζωής των φυλών, χωρίς ιστορικό της προόδου και καμία επίσημη στρατό, την πολιτική ή στρατιωτική υπηρεσία παράδοσης - σε αντίθεση με την Ινδία και το Πακιστάν. Επιπλέον, από τη δική μας αναγνώριση, η εξέγερση των Ταλιμπάν μετρητής μας χτυπάει τώρα. Η αφγανική κυβέρνηση έχει αποτύχει να προσλάβει σημαντικό αριθμό των Παστούν στο στρατό και την αστυνομία, και ο Παστούν που κυριαρχείται από εξέγερση εκμεταλλευόμενοι τα αρνητικά συναισθήματα δημοφιλή Αυτό δημιουργεί ανισορροπία. Ιράκ είχαν παρόμοια προβλήματα από νωρίς με την εξισορρόπηση σιιτών και σουνιτών εκπροσώπηση, αλλά η αφγανική κυβέρνηση φαίνεται απρόθυμη ή ανίκανη να μάθουν από το Ιράκ. Όσο δύσκολο ήταν το Ιράκ, η ρίζα από τα προβλήματα στο Αφγανιστάν φαίνεται να είναι ακόμη πιο βαθιά εδραιωμένη.

Στη συνέχεια υπάρχει το Πακιστάν, όπου βρίσκονται τα πραγματικά σημαντικά ζητήματα. Αυτό είναι ακόμη πιο περίπλοκη κατάσταση από ό, τι στο Αφγανιστάν, εάν για κανέναν άλλο λόγο από την παρουσία των πυρηνικών όπλων.

Έχουμε σημειώσει μικρή αύξηση μετά από οκτώ χρόνια του πολέμου στο Αφγανιστάν, έχουν διπλασιαστεί τις απώλειές μας 2008 - 2009, και εξακολουθούν να βασίζονται σε εθελοντικό στρατό μας. Ένα μικρό κλάσμα των αμερικανικών οικογενειών που φέρουν το βάρος αυτού του πολέμου.

Για την εκκίνηση, δεν πληρώνουν για οποιαδήποτε από αυτούς τους πολέμους. Έχουμε δανειστεί χρήματα από την κινεζική και των αραβικών παραγωγούς πετρελαίου να πληρώσει για τον αγώνα μας και να αφήσουμε τα παιδιά μας ανησυχούν για την εξόφληση των οφειλών του πολέμου μας. Τζορτζ Μπους σε οκτώ χρόνια χρειάστηκαν οι ΗΠΑ από 7 τρισεκατομμύρια δολάρια σε χρέος 12 τρισεκατομμύρια δολάρια. Ο πόλεμος στο Ιράκ και μόνο θα κοστίσει περισσότερα από $ 1 τρισ.

Εν τω μεταξύ, 48 εκατομμύρια Αμερικανοί δεν έχουν ασφάλιση υγείας. Δαπάνες υγείας στις ΗΠΑ για μια δεκαετία έχουν αυξηθεί με ρυθμό τρεις φορές περισσότερο από τον πληθωρισμό. Δαπανών για την υγεία στις ΗΠΑ είναι 17% του ΑΕΠ μας και ο αριθμός συνεχίζει να αυξάνεται. Στο διπλάσιο του κόστους ανά κάτοικο της Γερμανίας και της Ελβετίας, οι ΗΠΑ δεν παίρνει τόσο καλή ιατρική καταγεγραμμένα αποτελέσματα.

Εντολής διοικητής-in-Chief του Μπαράκ Ομπάμα δεν είναι μια αποφασιστική στρατιωτική απόφαση. Έχει ως στόχο να ικανοποιήσει όλες τις πλευρές στα μισά του δρόμου, και έτσι ευχαριστεί κανέναν. Πρόεδρος Ομπάμα κάνει με μισή καρδιά στρατιωτικές αποφάσεις, οι οποίες κατά κανόνα οδηγεί σε απογοητευτικά αποτελέσματα. Δυστυχώς, η νέα πολιτική Ομπάμα στο Αφγανιστάν είναι καταδικασμένη σε αποτυχία? Είναι ένα στρατιωτικό τέλμα και ένα πολιτικό αρπαγή-πλαισίου, με σκοπό να ευχαριστήσει το αριστερό και το δεξί, αλλά τελικά ευχάριστο κανέναν. Πρέπει να γνωρίζουμε από τώρα ότι αυτές οι διαδρομές σε κίνδυνο δεν λειτουργούν.

Συντηρητικό σχολιαστής George F. Θα είναι σωστό στην Ουάσιγκτον Δημοσίευση άρθρου του, "Αυτό δεν θα τελειώσει καλά." Αυτό είναι το Ιράκ Ομπάμα. Αφού ορκίστηκε να ολοκληρώσουμε το έργο στην «καλός πόλεμος», ο Πρόεδρος πιέζει τώρα ένα «αναγκαίο πόλεμο» (έναν πόλεμο εναντίον της επιλογής, δηλαδή το Ιράκ), αλλά η κεφαλή του είναι χλιαρές, διότι η δημοκρατική βάση δεν υπάρχει . Πράγματι, η χώρα δεν είναι επί του σκάφους με το πόλεμο στο Αφγανιστάν, σύμφωνα με όλες τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες πρέπει να παραμείνει ισχυρή στρατιωτικά. Θα πρέπει να τηρούνται. Στρατιωτικός προϋπολογισμός μας είναι μεγαλύτερο από τον υπόλοιπο κόσμο μαζί. Αυτή είναι η τιμή του που είναι η κυρίαρχη, και για τώρα, η μόνη υπερδύναμη.

Αυτό που δεν μπορούμε να κάνουμε είναι να αστυνομεύουν τον κόσμο, να αναλάβει μονομερώς τη θέση των πολυμερών οργανισμών (ΝΑΤΟ, ΟΗΕ, Παγκόσμια Τράπεζα, ΔΝΤ, κλπ), ούτε μπορούμε να γίνουμε υπερ-επεκταθεί πέρα ​​από την ικανότητά μας, όπως συνέβη στη Ρώμη και της Βρετανικής Αυτοκρατορίας . Αλλά το πιο σημαντικό ζήτημα είναι ότι οι ΗΠΑ πρέπει να ανακτήσει την παραδοσιακή καλή κρίση μας. Γι 'αυτό είναι η κυρίαρχη δύναμη για το καλό της ιστορίας του κόσμου. Ο Γιώργος θα είναι σωστό. Αποστολή περισσότερων στρατιωτών στο Αφγανιστάν το 2010 δεν είναι καλή κρίση.